Ποίος στο σύντροφον απλώνει χέρι, ωσάν να βοηθηθεί· ποίος τη σάρκα του δαγκώνει όσο που να νεκρωθεί.

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Αυτόνομοι Πειραιά και Αυτόνομες Ελληνικές Ζώνες: Δράσεις ξανά στο λιμάνι / Αντιφασίστας και Αναρχικός δεν έχει μείνει ΠΟΥΘΕΝΑ / Ζήτω η Νίκη



ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΟΡ.Μ.Α. ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ (ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ) ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΝΕ ΟΙ ΜΑΧΗΤΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ  ...... ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΣΑΣ .....

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ.....











Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ανθρώπων ευρωπαϊκής καταγωγής οι οποίοι δημιούργησαν τις δικές τους πολεμικές τέχνες (έχοντας τις περισσότερες φορές ένα 'ιστορικό' υπόβαθρο) απλώς επειδή οι πολεμικές τέχνες που γνωρίζουμε σήμερα είναι ανατολίτικης προέλευσης, κι επιπλέον 'ξενικές' προς τον πολιτισμό μας. Αυτό αποδεικνύει ένα σημαντικό έλλειμμα γνώσης από μέρους μας όσον αφορά τις αληθινές ρίζες των πολεμικών τεχνών. Οι περισσότεροι μελετητές εντοπίζουν τις ρίζες των πολεμικών τεχνών στην αρχαία Κίνα, ειδικότερα στον Ναό Σαολίν. Από εκεί φαίνεται πως διεδόθησαν στην Κορέα και την Ιαπωνία. Αυτά είναι τα πιο γνωστά κέντρα των ανατολίτικων πολεμικών τεχνών, ενώ καθεμία εξ αυτών αναπτύχθηκε παραδοσιακά σε μία χώρα-για παράδειγμα το Kung Fu άκμασε στην Κίνα, το  Tai Kwon Do στην Κορέα αντίστοιχα το Karate στην Ιαπωνία. Επιπλέον η γενέτειρα αυτών των πολεμικών τεχνών φαίνεται να είναι η Ινδία, απ' την οποία ένας Βουδιστής μοναχός, ο Boddhi-Dharma (*) ('Πεφωτισμένος Νόμος') ταξίδεψε ως τον Ναό Σαολίν κι εκεί εδίδαξε τους μοναχούς τον Τσάν (Ζεν) Βουδισμό, απ' τον οποίο κι αναπτύχθηκαν οι Πολεμικές Τέχνες. Στην Κίνα, την Κορέα και την Ιαπωνία, ο  Boddi-Dharma ήταν γνωστός ως ο 'Γαλανομάτης Βάρβαρος' ή ο 'Κοκκινογένης Βάρβαρος', ενώ αμφότερα τα δύο προσωνύμια που του αποδίδονταν είναι εμφανώς μη-ανατολίτικα. Αυτοί οι όροι κατά βάση χρησιμοποιούνταν για να περιγράψουν τους ξένους Βουδιστές μοναχούς, κάτι που είχε διαδοθεί εξαιτίας των τοιχογραφιών των σπηλαίων στην τοποθεσία Bezeklik (7ος-10ος αιώνες, Κοινή Εποχή) στη Δυτική Κίνα. Ο Boddhi-Dharma γεννήθηκε ως  Bodhitāra (461-534 στην Κοινή Εποχή), ενώ ήταν ο τρίτος υιός του Βασιλέως της νοτίου Ινδίας 'Αφιχθέν θυμίαμα' που ήταν μέλος των Ξατρίγια (κάστα των πολεμιστών). Μυήθηκε στον Βουδισμό απ' τον μέντορά του, τον 27ο πατριάρχη του Βουδισμού,  Prajnātāra. Ταξίδεψε στην Κίνα για να διαδώσει τον Βουδισμό.


Οι Κορεάτες έχουν ένα ποίημα στο οποίο φαίνονται ξεκάθαρα οι μη-ανατολίτικες ρίζες του:

'Απ' την Ινδία, ο αληθινός υιός του Βούδα
Η ενσαρκωμένη ύπαρξή του είναι τόσο ελεύθερη όσο τα λευκά σύννεφα
Εμπιστεύομαι αυτά τα λόγια στα βουνά και τα ποτάμια
Πρέπει ν' ανοίξεις τα γαλανά βαρβαρικά μάτια σου και να δεις'.



Διασώζεται ένας πολύ περίεργος θρύλος που απεικονίζει τον Boddhi-Dharma να έρχεται στην Κίνα από θαλάσσης, και όχι απ' τη γη, όπως είναι η συνήθης εκδοχή. Ότι κατέφθασε σ' αυτήν όντας μέσα σε μία βάρκα-κύκνο. Αυτό απεικονίζεται σε τοιχογραφία που είναι γνωστή ως 'Ο Ναός της Παγόδα των μαλλιών του 6ου Πατριάρχη'. Έφθασε στη στεριά στην τοποθεσία Canton της νότιας Κίνας, απ' όπου και ταξίδεψε έως τον Ναό Σαολίν. Πράγματι, η ίδρυση του Ναού Σαολίν πιστώθηκε σ' έναν μη-Κινέζο μοναχό που ονομαζόταν Buddhabhadra (Ba-Tuo) το 496 στην Κοινή Εποχή. Στον Ναό Σαολίν ο  Boddhi-Dharma διεπίστωσε ότι οι μοναχοί υπολείπονταν σε φυσικό σθένος και φυσική δύναμη, ώστε εισήγαγε γι' αυτούς τις τέχνες του Chi Kung-διατάσεις κι ασκήσεις αναπνοής. Απ' αυτές αναπτύχθηκε μία νέα μορφή πολεμικών τεχνών. Ο Boddhi-Dharma επίσης εισήγαγε τον Ζεν Βουδισμό στον Ναό Σαολίν, γνωστός ως Τσάν Βουδισμός. Αυτός αναπτύχθηκε απ' την σύνθεση των Dhyāna (Ινδία), Chan (Ιαπωνία), Sŏn (Κορέα). Ο Boddhi-Dharma ήταν γνωστός ως Daruma στην Ιαπωνία, κι ο Ζεν Βουδισμός κατέστη το λίκνο του ιαπωνικού κώδικα του Bushido (Ο Δρόμος του Πολεμιστή). Η γενέτειρα του Boddhi-Dharma, η νότιος Ινδία, ταυτίζεται με την μεγάλη Βουδιστική Αυτοκρατορία Pallava, τον ζωτικό χώρο ενός λαού που σχετιζόταν με κάποιο τρόπο με τους αρχαίους Ιρανούς καθότι ένα κομμάτι της Μέσης Περσίας ήταν το Pahlavi, κι αυτό ήταν το επώνυμο του τελευταίου Σάχη της Περσίας. Αυτή η τοποθεσία θεωρείται επίσης ως η γενέτειρα μίας μορφής Πολεμικών Τεχνών που είναι γνωστή ως  kalarippayattu. Αυτό είναι κάτι που πρέπει ν' αποτελέσει αντικείμενο προς περαιτέρω μελέτη, εφόσον παρατίθεται μέσω οπτικοακουστικού υλικού και στο youtube. Σ' αυτό, απ' ό,τι φαίνεται, ένας αξιωματούχος της ρωσικής υπηρεσίας KGB (νυν FSB) επικαλείται ένα αρχαίο σανσκριτικό κείμενο που βρέθηκε στο Βερολίνο το 1945. Το κείμενο σφραγίστηκε απ' τους Γερμανούς Εθνικοσοσιαλιστές κι όταν μεταφράστηκε απεδείχθη πως επρόκειτο για μία πηγή που τοποθετούσε χρονολογικά την προέλευση των πολεμικών τεχνών 5.000 χρόνια πίσω στην Ινδία. Αυτού του είδους οι πολεμικές τέχνες αργότερα ανεπτύχθησαν στη Ρωσία και πρόκειται για το σύστημα στο οποίο εκπαιδεύονται σήμερα τα μέλη των Ρωσικών Ειδικών Δυνάμεων (Spetsnaz).




Αυτό που οφείλουμε να κατανοήσουμε είναι πως ο Βούδας ήταν ένας Άριος, μ' άλλα λόγια είχε βορειοευρωπαϊκές ρίζες. Ήταν ο 'Σοφός των Sakyas' ('Sakyamuni'), μία Άρια κάστα της βεδικής περιόδου. Sakya σημαίνει στα σανσκριτικό 'αυτός που είναι ικανός'. Εδίδαξε τις 8 Άριες Αξίες κι όλες οι διδασκαλίες του επικεντρώνονταν γύρω απ' την αρχαία Άρια παράδοση. Κάτι το οποίο είναι επίσης ελάχιστα έως καθόλου γνωστό, κι έχει έξυπνα αποσιωπηθεί, είναι ότι γύρω στα 200 σώματα βορειοευρωπαίων βρέθηκαν σε μία περιοχή της Κίνας που ονομάζεται Tarim Basin. Ένα απ' τα σώματα έφερε παραδοσιακό ρουχισμό 'tartan' (το καρό στύλ των Σκώτων), παραπέμποντας σε μία βορειοδυτική ευρωπαϊκή ενδυμασία (όχι απαραίτητα Σκωτική). Φυσικά οι Κινέζοι φρόντισαν ν' αποκρύψουν αυτά τα ευρήματα, αφού διέψευσαν την εν εξελίξει ιδέα ότι οι Κινέζοι δεν είχαν καμία επαφή με τους Ευρωπαίους εκείνη την εποχή. Πράγματι, η περιοχή φαίνεται να είχε καταληφθεί στο παρελθόν από έναν λευκό λαό που είναι γνωστός στην ιστορία ως Tocharians (πρόγονοι των Κελτών με εμφανείς ομοιότητες με τον προτυπικό 'Κοκκινογένη' Boddhi-Dharma, ενώ σε τέτοιες ανακαλύψεις οφείλεται η θεωρία περί Ινδοευρωπαίων). Εάν αυτές οι πολεμικές τέχνες οφείλουν την προέλευσή τους στους Άριους της Ινδίας τότε αυτό που έχει επιτευχθεί σήμερα σε μεγάλο βαθμό είναι μία ακούσια επιστροφή στις ρίζες μέσω της συστηματικής εκμάθησης αυτών απ' τους λαούς της Ευρώπης. Μέσω μίας διεισδυτικής ματιάς στις διάφορες ανατολίτικες πολεμικές τέχνες αυτό που βρίσκουμε σε κάθε ανατολίτικο έθνος είναι ότι προσαρμόζεται ανάλογα με τη δική του μοναδική παράδοση. Οι βασικές κινήσεις των πολεμικών τεχνών είναι περίπου οι ίδιες, καθώς κάθε έθνος τις προσάρμοσε στους σκοπούς του και το ιδιαίτερο ταπεραμέντο του. Δεν υφίσταται ζήτημα αν πρέπει να δημιουργηθεί ένα είδος 'ρουνικών πολεμικών τεχνών' που να βασίζεται στις ρουνικές στάσεις. Η μέθοδος προς εκμάθηση και εκπαίδευση-το σύστημα Ar-Kan Rune-Lag-βασίζεται στις ρουνικές στάσεις, ωστόσο εστιάζεται στις διατάσεις και τις ασκήσεις αναπνοής (όπως το Chi Kung) παρά οι στάσεις να εξαντλούνται στα χτυπήματα, κτλ. Πειράματα μπορούν να γίνουν με την χρήση μεθόδων Chi Kung που απαντούν στις ρουνικές στάσεις.




Οφείλουμε να συμφωνήσουμε πως η χρήση ξενικών πολεμικών τεχνών, με ξενική γλώσσα και ξενικούς χαρακτήρες που δίδουν τα ονόματά τους στις μορφές άσκησης είναι κάτι που πρέπει ν' αποφύγουμε να κάνουμε στην αναβίωση της πατρώας παράδοσης και του πολιτισμού μας. Αυτό που απαιτείται είναι η δημιουργία ενός νέου τύπου πατρώων πολεμικών τεχνών, οι οποίες θα βασίζονται πάνω στο γνωσιακό υλικό των ευρωπαϊκών κι ανατολίτικων μορφών άσκησης, φυσικά προαρμοσμένες στα δικά μας ιδιαίτερα εθνικά δεδομένα. Ονόματα θρυλικών εθνικών ηρώων μας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ονοματοθέτηση των ασκήσεων. Ένας ριζικός διαχωρισμός ανάμεσα στις ασκήσεις που θεωρούνται 'παραδοσιακές' και σε εκείνες που είναι πρακτικές κρίνεται απαραίτητος. Το ρόπαλο με σιδηράν αιχμήν θα μπορούσε δύσκολα να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς αυτοάμυνας στην εποχή μας, αφού είναι νομικά και πρακτικά αδύνατον να το φέρει κανείς μαζί του στην καθημερινότητα. Ένα προσεκτικό βάδισμα βάσει των αναλογιών του σώματος του κάθε ατόμου θα μπορούσε ν' αποδειχθεί ένα πρακτικό όπλο αυτοάμυνας. Τα ψηλά λακτίσματα που αναπτύχθηκαν στην Κορέα ως μέσα επίθεσης εναντίον έφιππων πολεμιστών, μπορούν εξίσου να θεωρηθούν πρακτικές μέθοδοι σε κάθε περίπτωση. Η 'περιστροφή' στα χτυπήματα του Karate (γροθιές) αποτελεί μία πολύ αργή τεχνική που αντικατέστησε την κατά πολύ γρηγορότερη ευθεία γροθιά (ορθή γροθιά). Πολλές ανατολίτικες΄τεχνικές βασίστηκαν στην παρατήρηση της κίνησης και των συγκρούσεων των πουλιών και των ζώων, όπως για παράδειγμα η πυγμαχία αναπτύχθηκε πάνω στην παρατήρηση των λαγών. Αν θέλουμε να επιστρέψουμε στις πατρώες ρίζες μας πρέπει να δημιουργήσουμε μία νέα μορφή πολεμικών τεχνών που θα εξυπηρετήσουν όχι μονάχα την ανάγκη της αυτοάμυνας, αλλά θα προσαρμόζονται στις ιδιαίτερες παραδόσεις μας.



Η 'Sutton Hoo Mask' ήταν μία Κέλτικη μάσκα που συνδέεται άμεσα με την λατρεία του Οντίν της σκανδιναβικής μυθολογίας. Η μάσκα αυτή κουβαλάει τα μυστικά της τεχνικής αναπνοής Önd που ξυπνάει την φωτιά-φίδι, ό,τι είναι γνωστό στην Ινδία ως Kundalini. Ο Otzi ο 'Άνθρωπος των Παγετώνων' που βρέθηκε στις άλπεις μεταξύ Αυστρίας κι Ιταλίας, έφερε πάνω του εμφανή σημάδια δερματοστιξίας που οφείλονται σε βελονισμό. Ο Otzi της Εποχής του Χαλκού εκτίθεται σήμερα στο αρχαιολογικό μουσείο του Bolzano στην Ιταλία και χρονολογείται 5.500 χρόνια πίσω. Βέβαια οι περισσότεροι Ευρωπαίοι δεν γνωρίζουν πως ο βελονισμός χρησιμοποιούνταν για θεραπευτικούς σκοπούς, όχι για εικαστικούς όπως συμβαίνει κατά κόρον στην εποχή μας. Ο βελονισμός διδάσκει τα ευαίσθητα σημεία όπου κανείς μπορεί να λαβωθεί και θα υποστεί θανάσιμα χτυπήματα, καθώς πρόκειται για ενεργειακά κέντρα.

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

Μαχητικός Πυρήνας Μακεδονίας: Η Μακεδονία είναι Ελληνική / Ζήτω ο Ριζοσπαστικός Εθνικισμός


MACEDONIA IS HELLENIC


Αυτόνομες Ελληνικές Ζώνες: 1/11/13 - ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΤΕ ---


Αυτόνομοι Πειραιά: Τελικά που είναι αυτοί οι ''Μαχητικοί Αντιφασίστες'' της ΟΡ.Μ.Α.; Ακόμα βόλτες στα λαγούμια τους κάνουν;
















https://www.facebook.com/pages/Be-GN-LS-Be-one-of-us/432980900195895


Θα ακολουθήσει ανακοίνωση της Οργάνωσης τις επόμενες ώρες για την εμετικότατη ανάληψη ευθύνης που έγινε απο την Ομάδα επίθεσης Σαχζατ Λουκμάν ή Παρακρατικοί Αντιφασίστες ή Δειλούς υπανθρώπους μέχρι στιγμής σας αφιερώνουμε αυτες τις δράσεις ....

https://athens.indymedia.org/post/1544706/
ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ - ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΝΣΤΙΚΤΩΝ ΤΗΣ ΑΓΕΛΗΣ








Ο συγγραφέας Wilfred Batten Lewis Trotter (1872-1939) υπήρξε Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας της Βρετανίας (Ακαδημία Επιστημών Βρετανίας). Η επαγγελματική του ιδιότητα ήταν χειρουργός, δη πρωτοπόρος στη νευροχειρουργική. Πραγματοποίησε σημαντικές μελέτες πάνω στην κοινωνική ψυχολογία, ενώ εστιάστηκε στο ένστικτο της αγέλης, έναν όρο που ο ίδιος εισήγαγε πρώτος σε δύο εκθέσεις του 1908 και λίγο αργότερα στο έργο 'Instincts of the herd in peace and war' ('Ένστικτα της αγέλης, στην ειρήνη και τον πόλεμο', 1916). Ο Trotter υποστήριξε ότι η κοινωνικότητα εντοπίζεται ως ένστικτο, ενώ μελέτησε την ζωή στα μελίσσια, στα κοπάδια των προβάτων και τις αγέλες των λύκων. Η συμβολή του στην δυναμική των ομάδων και την μαζική ψυχολογία θεωρείται καταλυτική, όπως η επιρροή που άσκησε στo έργο 'Propaganda' (1928) του Edward L. Bernays, ενώ ο ίδιος επηρεάστηκε έντονα απ' τον Gustave Le Bon. Πέραν όλων των βιογραφικών στοιχείων που μπορεί κανείς να βρει για την πορεία του Trotter, ο ίδιος εκπαιδεύτηκε ως ψυχαναλυτής στο γνωστό για τα πειράματα και τις μελέτες των επιστημόνων που θήτευσαν σ' αυτό, Ινστιτούτο Tavistock, που εστιάζεται στην μελέτη των ανθρώπινων σχέσεων, τη συμπεριφορά της ομάδος και την οργανωτική συμπεριφορά. Η λειτουργία του εν λόγω ιδρύματος ξεκίνησε το 1946, οπόταν διαχωρίστηκε απ' την ομώνυμη κλινική Tavistock. Να σημειωθεί πως στο Tavistock θήτευσαν κι οι Sigmund Freud και Carl Gustav Jung. Στο προαναφερθέν έργο του, στη σελίδα 90 της έκδοσης του 1942, διαβάζουμε τα εξής:



'Έχει ήδη επισημανθεί πόσο επικίνδυνο θα μπορούσε ν' αποδειχθεί η αναπαραγωγή του ανθρώπου για τον λόγο ότι αυτό αντίκειται στην κλίση του. Η ιδέα συνίσταται στην τεχνητή αναπαραγωγή που τύποις αντίκειται στον 'εκφυλισμό'. Ότι οι εκφυλισμένοι, όμως, είναι διανοητικά ασταθείς, αποδεικνύεται απ' το γεγονός ότι εμφανίζουν αστάθεια όσον αφορά την ποιότητα της ευαισθησίας στην αίσθηση και την εμπειρία, ενώ σ' αυτό οφείλεται η εγγενής αδυναμία τους να προσφύγουν στον εξορθολογισμό ή τον αποκλεισμό, οποτεδήποτε αυτοί έρχονται εμπειρικά σε σύγκρουση με την πρόταση της αγέλης'.




'Είναι ενδιαφέρον να διαπιστωθεί ότι η συζήτηση ως μηχανισμός της ψυχανάλυσης απελευθερώνει τον 'διαταραγμένο' ασθενή απ' τα συμπτώματά του, όπως ότι ο Φρόυντ-κατ' επανάληψιν-τοποθετεί την προέλευση του άγχους, ότι οφείλεται στο γεγονός ότι ως κύριος παράγοντας στην όλη διαδικασία δεν συνίσταται στην πραγματική εισαγωγή των απωθημένων εμπειριών στο συνειδητό πεδίο, αλλά στην υπέρβαση των αντιστάσεων σ' ένα τέτοιο εγχείρημα. Έχω επιχειρήσει ν' αποδείξω ότι αυτές οι αντιστάσεις ή πολέμιες των παρορμήσεων έχουν περιβαλλοντική προέλευση, κι οφείλουν την ισχύ τους σε συγκεκριμένες ευαισθησίες του ασταθούς νου. Οι αντιστάσεις παρόμοιου τύπου και ιατρικής προέλευσης είναι υπεύθυνες για την δημιουργία του λεγόμενου φυσιολογικού τύπου νου. Πρόκειται για μία οριστική υπόθεση ενός παλαιότερου κεφαλαίου που περιέχεται στο παρόν βιβλίο, ότι ο φυσιολογικός τύπος νου απέχει απ' το να είναι ψυχολογικά υγιής, απέχει απ' την ικανότητα να αξιοποιήσει το πλήρες δυναμικό του όσον αφορά την προνοοτικότητα και την πρόοδο, το να έχει την αποκλειστική δύναμη να διαχειριστεί την ισχύ στον κόσμο, αποτελεί δυνάμει έναν κίνδυνο για τον πολιτισμό'.



Ακολουθεί σε μετάφραση ένα απόσπασμα απ' το εν λόγω, η υποενότητα 'Psychological Aspects of Instinct' ('Ψυχολογικές Πτυχές του Ενστίκτου') που βρίσκεται στις πρώτες σελίδες του.


Ζητούμε την επιείκεια των συναγωνιστών καθώς το κείμενο παρουσιάζει αντικειμενικές δυσκολίες λόγω των επιστημονικών όρων που περιέχονται σ' αυτό.



'Αρκετά χρόνια πιο πρίν, σ' ένα γνωστό κεφάλαιο του έργου 'Text Book of Psychology', ο William James ανέλυσε και θεμελίωσε με ιδιαίτερη λεπτότητα κι ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο το ένστικτο εμφανίζεται στην ενδοσκόπηση. Έδειξε ότι η ώθηση ενός ενστίκτου αποκαλύπτεται ως μία αξιωματικά προφανής πρόταση που είναι κάτι τόσο 'αισθητό' όσο οιαδήποτε προσπάθεια συζήτησης περί της βάσης της είναι ηλίθια ή κακόβουλη'. (*) (*) Σ' αναλογία ούτε ένας άνθρωπος στο δισεκατομμύριο, οπόταν παίρνει το δείπνο του, σκέφτεται αυτή καθαυτή την χρησιμότητά του. Τρέφεται επειδή η τροφή του έχει καλή γεύση και του δημιουργείται η επιθυμία να καταναλώσει μεγαλύτερη ποσότητα. Αν τον ρωτήσετε γιατί θα επιθυμούσε να φάει περισσότερο απ' αυτό που παρουσιάζει μία γεύση θελκτική γι' αυτόν, αντί να εκλάβει εσάς ως κάποιον που διακρίνεται από φιλοσοφική διάθεση το πιθανότερο είναι ότι θα γελάσει μαζί σας ή θα σας περάσει για ηλίθιο. Η σύνδεση μεταξύ αλμυρής αίσθησης και της πράξης που προκαλείται αποτελεί γι' αυτόν απόλυτα και φυσικά μία 'προτυπική σύνθεση' της πλέον κατάλληλης ανάγκης για το αυταπόδεικτο. Σ' ένα πιο μεταφυσικό επίπεδο τέτοιες ερωτήσεις θα μπορούσαν να τεθούν ως εξής: 'Γιατί χαμογελάμε, όταν αισθανόμαστε κάποια ευχαρίστηση, κι αντίθετα δεν διακρινόμαστε από ένα βλοσυρό ύφος; Γιατί είμαστε ανίκανοι να μιλήσουμε με τον ίδιο τρόπο μπροστά σ' ένα πλήθος απ' ότι σ' έναν απλό φίλο μας; Γιατί μία παρθένα δημιουργεί ένα πρότυπο που μπερδεύει το μυαλό μας; Ο μέσος άνθρωπος μπορεί απλοϊκά να πει: 'Φυσικά χαμογελάμε, φυσικά η καρδιά μας τρεμοπαίζει μπροστά σ' ένα πλήθος, φυσικά ό,τι αγαπάμε σε μία παρθένα, είναι η όμορφη ψυχή που αποτυπώνεται σ' αυτή την τέλεια μορφή, τόσο χειρωπιαστά και κατάφορα ώστε αυτή μπορεί ν' αγαπηθεί αιώνια' (W. James, 'Principles of Psychology', vol. ii. p. 386).





Όταν αναγνωρίζουμε πως οι αποφάσεις οφείλονται στο ένστικτο που ήρθε στο νου με μία μορφή τόσο χαρακτηριστική κι απλή, συμπερασματικά αυτό μας ενθαρρύνει ταυτόχρονα ν' αναρωτηθούμε εάν όλες οι αποφάσεις με τη μορφή αυτή πρέπει να εκλαμβάνονται ως κατ' ουσίαν ενστικτώδους προέλευσης. Πολλές προσπάθειες έχουν γίνει προκειμένου να εξηγηθεί η συμπεριφορά του ανθρώπου, ότι κυριαρχείται απ' το ένστικτο. Με μία διερευνητική ματιά, εντούτοις, αποκαλύπτεται το γεγονός ότι ο όγκος της γνωμοδότησης με βάση τις υποθέσεις που αναπτύσσουν οι εσωστρεφείς χαρακτήρες είναι τόσο μεγάλος, ώστε οποιαδήποτε απάντηση, αλλά πολύ περισσότερο μία αρνητική φαίνεται να είναι εντελώς ασύμβατη με τις τρέχουσες αντιλήψεις για τη φύση της ανθρώπινης σκέψης. (**) Ο άνθρωπος, στην πραγματικότητα, υποκινείται απ' τις παροτρύνσεις πρόδηλων ενστίκτων, όπως η αυτοπροστασία, η καλλιέργια, η σεξουαλικότητα σε τέτοιο βαθμό ώστε να καταστήσει ελπιδοφόρα και δελεαστική την προσπάθειά του. Στον ίδιο βαθμό, εύκολα μπορεί να γενικευτεί υπ' αυτές τις τρεις παροτρύνσεις ο πειρασμός να διατυπωθεί ότι το σύνολο της ανθρώπινης συμπεριφοράς μπορεί να συνοψισθεί σ' αυτές κατέστη αδύνατο. Αυτές οι πρωτόλειες απόπειρες αντικειμενικοποίησης σύντομα, εν τούτοις, άρχισαν να μολύνονται απ' την αμφιβολία. Ο άνθρωπος, εξαιτίας του πρόδηλου καθήκοντός του για το αντίθετο, θα συνέχιζε τόσο συχνά όχι να προστατεύει τον εαυτό του, να καλλιεργεί τον εαυτό του και ν' αντιστέκεται στις γαλιφιές της σεξουαλικότητας, ώστε η προσπάθειά του να περιορίσει την συμπεριφορά του σ' αυτές τις τρεις κατηγορίες άρχισε να ομογενοποιείται σ' ένα αυξανόμενο εμφανές και τελικά ανυπόφορο φορτίο απώθησης κι έλξης, στον βαθμό που προσποιούταν ότι ήταν ο ίδιος 'μέσα' σ' όλα αυτά, την ίδια στιγμή που τόσο πρόδηλα μεγάλος όγκος παρέμενε 'έξω' απ' αυτά, ενώ όφειλε να έχει παραιτηθεί απ' τη διαδικασία αυτή, κι ανακαλύφθηκε ότι ο άνθρωπος δραπέτευε και πάντοτε οφείλει να δραπετεύει από οιαδήποτε ανάλογη προσπάθεια γενίκευσης από μέρους της επιστήμης.




(**) Αυτή η εσωστρεφής φύση της 'προτυπικής σύνθεσης του καλύτερου είδους' εντοπίζεται, για παράδειγμα, στις παραδοχές στις οποίες εδράζεται ο όγκος των απόψεων γύρω απ' την Εκκλησία και το Κράτος, την οικογένεια, τη δικαιοσύνη, την ιδιοκτησία, την τιμή, την αγνότητα, το έγκλημα, κι ούτω καθεξής. Ακόμα δεν μπορούμε να αποφανθούμε ξεκάθαρα ότι υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο ένστικτο που συνδέεται με οποιοδήποτε απ' αυτά τα αντικείμενα, ώστε, μπορούμε να πούμε τουλάχιστον, ότι το αποτέλεσμα θα ήταν μία αφάνταστη πολλαπλότητα των ενστίκτων, όπου το μεγαλύτερο μέρος τους τελούν εξ ολοκλήρου χωρίς οποιαδήποτε πιθανή βιολογική χρησιμότητα. Για παράδειγμα, υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες να φανταστούμε ένα ένστικτο που να καθιστά τους ανθρώπους Μεθοδιστές ή Ρωμαιοκαθολικούς, ή ένα ένστικτο που να ωθεί τους ανθρώπους να σεβαστούν την ζωή της βρετανικής οικογένειας ως το υψηλότερο παράγωγο του πολιτισμού, ενώ ακόμα δεν μπορεί να τεθεί κάποιο ερώτημα ότι αυτές οι θέσεις βασίζονται σε παραδοχές που διαθέτουν όλοι οι χαρακτήρες που περιγράφονται απ' τον James ως ανήκουσες στις παρορμήσεις του ενστίκτου.



Ένα πιο προφανές συμπέρασμα θα μπορούσε να είναι ότι υπάρχει κάποιο άλλο ένστικτο το οποίο δεν έχει υπολογιστεί, κάποια παρόρμηση, ίσως, το οποίο δεν έχει αντικειμενική υπόσταση, όπως λογίζεται για το άτομο, τουναντίον θα μπορούσε να έχει μεταβάλλει τα υπόλοιπα ένστικτα και θα είχε οδηγήσει σε νέους συνδυασμούς στους οποίους η πρωτόγονη ενστικτώδης παρόρμηση θα ήταν μη αναγνωρίσιμη ως τέτοια. Ένας μηχανισμός όπως αυτός αποδεδειγμένα θα παρήγαγε μία σειρά ενεργειών, όπου η ομοιομορφία θα αποδεικνυόταν πολύ δύσκολο ν' αναγνωριστεί μέσα από ευθεία παρατήρηση, ωστόσο θα ήταν πολύ εμφανές αν οι χαρακτήρες του 'άγνωστου συντελεστή' ήταν διαθέσιμοι.



Στο παρόν, πρόκειται για ένα εντυπωσιακό γεγονός ότι μεταξύ των ζώων υπάρχουν ορισμένα, η συμπεριφορά των οποίων, μπορεί να συνοψισθεί εύκολα στις κατηγορίες της αυτοπροστασίας, της καλλιέργιας, και της σεξουαλικότητας, καθόσον υπάρχουν άλλες, η συμπεριφορά των οποίων δεν μπορεί επιπλέον να συνοψισθεί. Η συμπεριφορά της τίγρης και της γάτας θεωρείται απλοϊκή, και εύκολα γίνεται κατανοητή, παρουσιάζοντας μη αναφομοιώσιμες ανωμαλίες, λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι ο σκύλος με την συνείδησή του, το χιούμορ του, τον τρόμο της μοναχικότητας, την ικανότητα να δείχνει αφοσίωση σ' έναν βάρβαρο αφέντη, ή ότι η μέλισσα, με την ανιδιοτελή αφοσίωσή της στην κυψέλη, προμηθεύει τα φαινόμενα που μπορεί ν' αφομοιώσει δεν συνιστούν σοφιστεία χωρίς τη βοήθεια ενός τέταρτου ενστίκτου. Ωστόσο, μία σύντομη εξέταση θ' αποδείξει ότι τα ζώα, η συμπεριφορά των οποίων είναι δύσκολο να συνοψισθεί κάτω απ' τις τρεις πρωτόγονες ενστικτώδεις κατηγορίες θεωρείται αγελαία. Αν μπορεί ν' αποδειχθεί ότι η αγελαία συμπεριφορά (κοινωνικότητα) οφείλεται σε μία βιολογική διαφοροποίηση που αγγίζει σε σημασία τα υπόλοιπα ένστικτα, εύλογα μπορούμε να περιμένουμε να εντοπίσουμε την πηγή αυτών των ανωμαλιών της συμπεριφοράς, κι αν μπορούμε επίσης να δείξουμε: ότι ο άνθρωπος είναι αγελαίο όν, μπορούμε ν' αντλήσουμε απ' τον ορισμό του 'άγνωστου συντελεστή' ό,τι θα μπορούσε να ευθύνεται για την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς.



Το έργο 'Instincts of the Ηerd in Peace and War' μπορείτε να το κατεβάσετε ελεύθερα από εδώ:

https://ia700502.us.archive.org/20/items/instinctsofherdi00trot/instinctsofherdi00trot.pdf