Ποίος στο σύντροφον απλώνει χέρι, ωσάν να βοηθηθεί· ποίος τη σάρκα του δαγκώνει όσο που να νεκρωθεί.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΖΩΝΕΣ /ΝΕΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΥΣ)

Αυτόνομοι και Επικίνδυνοι

40 Χρόνια ΠΡΟΔΟΤΕΣ

Εθνικισμός

Ελλάς Ή τέφρα









Ο ριζοσπαστικός εθνικισμός είναι μία ιδεολογία που βιώνεται αληθινά μονάχα σε ζοφερούς καιρούς. Ο αγωνιστής του ριζοσπαστικού εθνικισμού δεν λογίζεται ως ένας κοινός στρατιώτης. Ο εθνικιστής μαχητής προετοιμάζεται καθημερινά για ν' ανταποκριθεί στις μάχες του μέλλοντος. Ζει ασκητικά και δεν λογαριάζει την 'πρόοδο' της κοινωνίας. Η πρόοδος της κοινωνίας αποτελεί οπισθοδρόμηση γι' αυτόν και τους συντρόφους του. Η εκπαίδευση του γίνεται μακρυά απ' τους ρυθμούς της κοινωνίας. Ο κοινός στρατιώτης εκτελεί μηχανικά κι αδιαμαρτύρητα τις εντολές των ανωτέρων του, εμμένοντας στην σιδηρά τυπολατρική πειθαρχία. Παραβαίνουμε τον όρκο που κάποτε δώσαμε ως στρατιώτες ενός στρατού που υπηρετεί ένα προδοτικό κράτος. Εμείς είμαστε φανατικοί ζηλωτές μίας πίστης που υπερβαίνει τη υποταγή στο μέσο που δεν υπηρετεί το σκοπό του. 



Ο μαχητής δίνει τον δικό του αγώνα, είτε σαν μονάδα, είτε υπηρετώντας την δική του μικροσκοπική οργάνωση της κοινωνίας-την ριζοσπαστική οργάνωση του. Ο μαχητής υπηρετεί το καθήκον που απορρέει απ' την πολιτική συνείδησή του. Στην εποχή της προκλητικής απάθειας κι αδράνειας των μαζών οι αγωνιστές της οργάνωσης μας παραδίδουν μαθήματα επαναστατικού ήθους και συνέπειας στον επαναστατικό αγώνα. Για εμάς πάντοτε θα ισχύει το 'Με το χαμόγελο στα χείλη' πάνε οι αγωνιστές μας μπροστά. Πάνε μπροστά γιατί υπερβαίνουν την νωθρότητα που επιβάλει η πολιτικη ορθότητα. Πάνε μπροστά γιατί έχουν μία σημαία να υπερασπιστούν κι ακόμα παραπέρα απ' αυτήν, μία πατρίδα ποτισμένη με το αίμα ηρώων. Κάποιοι πλανώνται πως αυτός ο αγώνας μπορεί να σταματήσει. Αυτός ο αγώνας δεν θα σταματήσει ποτέ γιατί πηγάζει απ' τα βάθη των αιώνων κι εμείς δεν αποτελούμε τίποτα άλλο από σταγόνες στον ωκεανό του. Από ιδρύσεως μας διακηρύξαμε πως η στρατηγική μας είναι το εθνικιστικό αντάρτικο πόλεων κι η επέκταση του σ' όλα τα επίπεδα. Ο ριζοσπάστης εθνικιστής είναι μία βόμβα που μετακινείται αδιάκοπα για να πλήξει καίρια δομές και πρόσωπα των εχθρών του. Η οργάνωση μας είναι ο ίδιος ο μαίανδρος. Αυτή γεννάει τους άνδρες για την αέναη μάχη μας.



Κι ένα μήνυμα προς τους υπερβατικούς...



Το κράτος επιδιώκει να εξοντώσει τους εθνικιστές, είτε φυλακίζοντας το σώμα τους, είτε τρομοκρατώντας τους με το σύρσιμο στην γκιλοτίνα της οικονομικής και ψυχολογικής εξόντωσης. Μοναδικός σκοπός τους είναι ν' αδρανοποιηθούν και ν' αποσυρθούν απ' την μεγάλη πολιτική μάχη. Δεν μας συγχωρούν ότι γονατίσαμε τους ξεφτίλες της αριστεράς και της δεξιάς, ότι τσακίσαμε τα παρακρατικά υποστηλώματα τους. Η ψυχούλα (τα ψίχουλα της) τους το ξέρει όποτε τ' απολειφάδια τους πήραν γεύση τι σημαίνουν τα αρχικά της οργάνωσης μας. ΑΜΕ. Όσοι δεν πολεμούν είναι καταδικασμένοι να πεθάνουν. Η επαναστατική παράδοση έχει κανόνες κι όποιοι τους παραβαίνουν οδηγούνται στην αυτοχειρία. Ο μαχητής προτιμάει τον θάνατο απ' τον συμβιβασμό. Είμαστε ένα πύρινο κανάλι που γίνεται ατσάλι. Πέρα από ταμπέλες και διαδρομές της δράσης μας, ο πυρήνας της οργάνωσης μας παραμένει αλώβητος κι έτσι θα παραμείνει μέχρι τέλους. Απ' τα οροπέδια της ψυχής μας ως άλλοι παρατηρητές θα ορίζουμε την έκβαση του πολέμου. Άλλοτε συμμετέχοντας στην μάχη, άλλοτε ωθώντας προς την κατεύθυνση που επιθυμούμε. Γράφουμε την ιστορία μίας παράδοσης που θα προκαλέσει τον όλεθρο σ' όσους επιβάλουν το ερεβώδες σκότος στους Έλληνες. Κι απ' τον τάφο μας θα σας πολεμάμε!



ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΣΑΠΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΑΣ, ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΗΡΩΑ ΛΟΥΚΑ ΧΡΗΣΤΙΔΗ






Ο Λουκάς Χρηστίδης ήταν Ελληνας βορειοηπειρώτης κατάσκοπος από τους Δρυμάδες Χειμάρρας. Αφιέρωσε τα καλύτερα του χρόνια της ζωής του για την Μητέρα Πατρίδα. Υπήρξε κατάσκοπος της χωράς μας στην Αλβανία και φυλακίστηκε για 30 ολόκληρα χρόνια στις απάνθρωπες φυλακές του Ενβέρ Χότζα. Όταν πέσανε τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, ήρθε στην Ελλάδα, καμαρώνοντας για την προσφορά του. Περίμενε να τιμηθεί, όμως αντί αυτού, κατέληξε σ' ένα δωματιάκι, 2Χ2, ιδρύματος στην Ηγουμενίτσα, όπου και ζούσε τα τελευταία χρόνια. Εκεί άφησε την τελευταία του πνοή, ξεχασμένος από την Πατρίδα στην οποία προσέφερε τη νιότη του. Στα Ιωάννινα έγινε η απονομή της Ελληνικής υπηκοότητας, ένα όνειρο ζωής για τον Έλληνα κατάσκοπο. Τα τελευταία του λόγια σε δημόσια συζήτηση ήταν: 'Έχουν περάσει 89 χρόνια κι ακόμα ο Άγιος με κρατάει. Ο Άγιος με κρατάει πάνω, ακόμα αυτός γι' αυτό κι έχω πολύ αγάπη, τι να μην έχω αγάπη γι' αυτό το μέρος. Το Ευλογημένο τούτο μέρος. Ευλογημένος τόπος είναι η Ελλάδα. Ναι η ΕΛΛΑΔΑ!' Αφηγήθηκε τα όσα φοβερά υπέστη στις φυλακές του κομμουνιστικού καθεστώτος του μπάσταδου Ενβέρ Χότζα επί 28 ολόκληρα χρόνια Αναφερόμενος στο σήμερα είπε: 'Ο,τι έκανα το έκανα για την Ελλάδα, και τώρα δεν αναγνωρίζουν ότι είμαι Ελληνας κάνουν πως δεν με ξέρουν', είπε βουρκωμένος.





Το παράπονο του Λουκά Χρηστίδη ήταν το παράπονο ενός κατάσκοπου τον οποίο οι μυστικές υπηρεσίες της πατρίδας του έριξαν στο 'στόμα του λύκου' απ' όπου βγήκε ζωντανός ως εκ θαύματος κι όταν επέστρεψε του γύρισαν την πλάτη. Τον στρατολόγησαν και τον έστειλαν στην Αλβανία, όπου συνελήφθη, φυλακίστηκε, βασανίστηκε φρικτά και στο τέλος της ζωής του, όντας ένα ψυχικό ερείπιο πλέον, εγκαταλελειμμένος κι απ' την ίδια του την οικογένεια, πρόσμενε τη δικαίωση απ'  την επίσημη πολιτεία μέσω μίας ταυτότητας που να βεβαιώνει ότι ήταν Ελληνας βορειοηπειρώτης απ' το ελληνόφωνο χωριό Δρυμάδες της Χειμάρρας που δραπέτευσε το 1944 για τη 'Μητέρα Ελλάδα' σε ηλικία 20 χρόνων κι απ' την Κέρκυρα όπου έφτασε με βάρκα κατέληξε εθελοντής χωροφύλακας στη Ναύπακτο κι από εκεί μετά το τέλος του συμμοριτοπολέμου εγκαταστάθηκε στην Ηγουμενίτσα όπου δημιούργησε οικογένεια. Το 1962 στρατολογήθηκε απ' τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες που τον προόρισαν για κατάσκοπό τους στην Αλβανία. Απ' το 1959 στην Αυλώνα ελλιμενίζονταν σοβιετικά υποβρύχια. Την περίοδο εκείνη υπήρχε ένας επιπλέον λόγος που οι Δυτικοί 'καίγονταν' για πληροφόρηση: Ο Ενβέρ Χότζα τα είχε σπάσει ήδη με τον Νικήτα Χρουστσόφ κι είχε στραφεί προς τον 'Μεγάλο Τιμονιέρη' Μάο Τσε Τούνγκ και τους Αμερικανούς ενδιέφερε η τύχη της ναυτικής βάσης του Αυλώνα, καθώς φοβόντουσαν ότι οι Κινέζοι θα διαδέχονταν τους Ρώσους. Πληροφορίες τις οποίες μόνο οι Ελληνες Βορειοηπειρώτες μπορούσαν να συγκεντρώσουν, μιας κι η Αλβανία ήταν απροσπέλαστη στους Δυτικούς.





Ο Λουκάς Χρηστίδης αποκάλυψε: 'Συνεργάστηκα με το Α2 του στρατού και την Ασφάλεια για να πάω κατάσκοπος στην Αλβανία μαζί μ' άλλους 2 πατριώτες, απ' τη Βόρειο Ηπειρο, τον Γεώργιο Βήτο και τον Γεώργιο Ντάτση. Προορισμός μας ήταν το χωριό Δίβρι κοντά στους Αγίους Σαράντα, όπου θα συναντούσαμε έναν Βορειοηπειρώτη ο οποίος θα μας έδινε πληροφορίες για το εάν υπήρχαν Ρώσοι ή Κινέζοι στην περιοχή. Γι' αυτή την αποστολή θα παίρναμε 5.000 δραχμές ο καθένας…'. Στο τάγμα των Φιλιατών Θεσπρωτίας τους δόθηκαν από το τμήμα πληροφοριών, Α2, συγκεκριμένες οδηγίες και οπλισμός -αυτόματα, πιστόλια, χειροβομβίδες, κ.ά.- και νύχτα πέρασαν στο αλβανικό έδαφος. Συνέχισε: 'Επειτα από πεζοπορία πέντε ημερών φτάσαμε στο χωριό Δίβρι και κρυφτήκαμε στο δάσος. Ο αρχηγός μας συνάντησε κρυφά τον πληροφοριοδότη, έμαθε αυτά που θέλαμε και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Στα μισά της διαδρομής κι ενώ διασχίζαμε μεσάνυχτα μία χιονισμένη χαράδρα γλίστρησα κι έπεσα σε γκρεμό βάθους 7 μέτρων περίπου. Φώναζα βοήθεια αλλά οι άλλοι 2 φοβήθηκαν μήπως μας ακούσουν οι αλβανικοί περίπολοι και με εγκατέλειψαν. Εμεινα όλη τη νύχτα θαμμένος στο χιόνι και το πρωί μ' εντόπισε ο σκύλος μίας στρατιωτικής περιπόλου'. Ο Χρηστίδης συνελήφθη κι από εκείνη την χρονική στιγμή ξεκίνησε ο προσωπικός του Γολγοθάς. Ο ίδιος αποκάλυψε ότι στις φυλακές των Τιράνων τον ανέκριναν επί 2 ολόκληρα χρόνια. Ανέφερε: 'Ημουν δεμένος χειροπόδαρα και με βασάνιζαν όλο το 24ωρο. Τα ποντίκια ήταν μεγαλύτερα από γάτες και δεν μ' άφηναν να κοιμηθώ. Το μαρτύριο της αϋπνίας ήταν στην ημερήσια διάταξη, ακόμη κι η εικονική εκτέλεση'. Με βαρύτατες κατηγορίες τον οδήγησαν στο δικαστήριο και τον καταδίκασαν σε καταναγκαστική εργασία 25 χρόνων. 'Με μετέφεραν σ’ ένα ορυχείο εξόρυξης χρωμίου και χαλκού στο Σπατς. Το στρατόπεδο αυτό ήταν το χειρότερο. Οι κρατούμενοι απελπισμένοι έπεφταν στα συρματοπλέγματα όπου τους εκτελούσαν οι στρατιώτες. Η θερμοκρασία στις στοές έφτανε στους 40 βαθμούς Κελσίου. Βγαίνοντας απ' το ορυχείο με το βαγόνι η θερμοκρασία ήταν 20 υπό το μηδέν'.





Επί 14 χρόνια ο Λουκάς Χρηστίδης έσκαβε στο ορυχείο, ώσπου μια μέρα τον φώναξαν στο γραφείο του διοικητή και του είπαν ότι απολύεται. 'Πήγα στο διοικητήριο να πάρω το απολυτήριο όμως εκεί με περίμεναν αστυνομικοί που άρχισαν να με ξυλοκοπούν φωνάζοντας: 'Βρωμοέλληνα γιατί έβρισες τον σύντροφο Ενβέρ Χότζα'; Στο δικαστήριο με ψευδομάρτυρες μου έβαλαν άλλα 10 χρόνια φυλακή για εξύβριση του Χότζα'. Η 'περιήγηση' στα κολαστήρια του Χότζα-Λεζα, Αυλώνα, Μπαλς, συνεχίστηκε για τον Λουκά Χρηστίδη μέχρι το 1990, οπότε με την κατάρρευση του καθεστώτος σε ηλικία 64 χρόνων αποφυλακίστηκε. Ερείπιο, σωματικά και ψυχικά, πήρε τον δρόμο της επιστροφής για την πατρίδα. 'Είχα μπει νέος κι έβγαινα γέρος. Ενας γέρος καμπουριασμένος, σκελετωμένος απ' τις κακουχίες και το βάρος της σκλαβιάς'.





Το μεγαλύτερο χτύπημα το δέχτηκε αφού πέρασε τα σύνορα. Η οικογένειά του που μέχρι τότε πίστευε ότι είχε σκοτωθεί, τον απέρριψε, εκείνοι που τον έσπρωξαν στην καταστροφή αδιαφόρησαν. 'Εφτασα στο σπίτι μου σαν ξένος. Ολοι οι άνθρωποι μέσα εκεί, η γυναίκα μου και τα 3 παιδιά μου μεγάλα πια, μου ήταν άγνωστοι. Το ίδιοι κι εγώ για εκείνους. Μ' έδιωξαν απ' το σπίτι και πήγα να ζήσω σ' ένα καλύβι, αλλά κι από εκεί μ' έβγαλαν. Για όλους ήμουν ένας παρείσακτος'. Ο Χρηστίδης απευθύνθηκε στις αρχές ζητώντας βοήθεια για να επιβιώσει. Βρήκε όμως κλειστή την πόρτα τους με εξαίρεση του γηροκομείου: 'Ο διευθυντής Ιωάννης Θεοδωρίδης έμαθε την ιστορία μου, συγκινήθηκε και μου εξασφάλισε στέγη στο ίδρυμα'. Οι μυστικές υπηρεσίες τον αγνόησαν, η πολιτεία αδιαφόρησε. Δεν του εξασφάλισε ούτε μια μικρή σύνταξη, δεν του έδωσε έστω κάποια οικονομική ενίσχυση, ούτε τον δικαίωσε ηθικά. 15 χρόνια μετά του εστάλη μία τιμητική διάκριση απ' το υπουργείο Εξωτερικών. Στο αίτημά του να του χορηγηθεί αστυνομική ταυτότητα που να βεβαιώνει ότι είναι Ελληνας, η απάντηση ήταν η έκδοση δελτίου ομογενούς, όπως αυτό με το οποίο είναι εφοδιασμένοι δεκάδες χιλιάδες Βορειοηπειρώτες. 'Εγώ έγινα κατάσκοπος για να υπηρετήσω την Ελλάδα. Πριν κλείσω τα μάτια μου ας μου δώσουν ένα χαρτί που να λέει αυτό που αισθάνομαι και είμαι, Ελληνας δηλαδή'. Η κηδεία του έγινε στον Ιερό Ναό του Αγίου Χαραλάμπους στο Γηροκομείο Ηγουμενίτσας (Θ.Χ.Π. Θεσπρωτίας), την Παρασκευή στις 29 Μαρτίου του 2013.




Στους αδιάφορους νεοέλληνες η θυσία του Λουκά Χρηστίδη δεν 'λέει πολλά'. Στους αδούλωτους Έλληνες η θυσία του 'λέει πολλά'. Λουκά Χρηστίδη, εμείς δεν θα ξεχάσουμε ποτέ. Η θυσία σου δεν θα πάει χαμένη, όπως κι η θυσία τόσων και τόσων παλικαριών της Βορείου Ηπείρου. Μοναδική ελπίδα ενός γενναίου λαού που βιώνει τις διώξεις ενός κράτους εγκληματιών είναι ο ένοπλος απελευθερωτικός αγώνας. Ο θάνατος για την πατρίδα είναι αυτός που γεννάει τους άνδρες, τους Μαιάνδριους. Ο θάνατος είναι αυτός που δικαιώνει. Ο μόνος κριτής...




ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΑΚΡΙΒΗ!

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!


ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ 'ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ












Οι εκδόσεις 'Μεταίχμιο' μας έχουν συνηθίσει, χωρίς βέβαια να αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα της πολιτικής ορθότητας, στην κυκλοφορία ξερασμάτων που η πλοκή τους περιστρέφεται γύρω από την συμβίωση Ελλήνων, Τούρκων και Εβραίων. Επί του συνόλου, τόσο οι εκδοτικοί οίκοι όσο και διάφορα ιδρύματα που εκδίδουν ανάλογα ανθελληνικά βιβλία, έχουν ξεπεράσει κατά πολύ κάθε ανεκτό όριο εβραϊκής προπαγάνδας εντός της πατρίδας μας. Η οικονομική κυριαρχία των Εβραίων είναι πρόδηλη. Δεν αισθάνονται καμία αιδώ, ώστε να κρυφτούν πίσω από δικαιολογίες. Σκοτώνουν και δεν πληρώνουν, όπως ανέκαθεν έπραξαν στην ιστορία. Στις 24 Σεπτεμβρίου, στον Πολυχώρο Μεταίχμιο, στην οδό Ιπποκράτους 118 πραγματοποιήθηκε 'Ήμερίδα για Εκπαιδευτικούς' με θέμα 'Η μελέτη της σύγχρονης ιστορίας κι η περίπτωση της διδασκαλίας του Ολοκαυτώματος', με αφορμή την έκδοση του βιβλίου 'Μια μπαλάντα για τη Ρεβέκκα' της Μαρούλας Κλιάφα. Η διδαχή του Ολοκαυτώματος στα ελληνικά σχολικά ιδρύματα και τα πανεπιστήμια αποτελεί κάτι που επιδιώκουν με κάθε μέσο οι Εβραίοι αχυράνθρωποι. Φυσικό, εφόσον ισχυρίζονται πως αποτελούν τον 'περιούσιο λαό' κι Ολοκαυτώματα μπορεί να έχει υποστεί μονάχα ένας 'περιούσιος λαός'. Οι υπόλοιποι συγκαταλεγόμαστε στους Γκοίμ.



Η σύναξη αυτή στο κέντρο της Αθήνας απέδειξε για ακόμα μία φορά πως οι 'υγιείς' επιχειρήσεις και τα διάφορα κέντρα που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη βρίσκονται εδώ και πάρα πολλά χρόνια στα χέρια των Εβραίων. Το κτήνος αποθρασύνθηκε με την ανοχή των Γκοίμ και πλέον δείχνει τα δόντια του. Ο πνευματικός κόσμος στην πατρίδα μας έχει παραμεριστεί από τις ορδές των Εβραίων καθηγητάδων και των 'intellectual' συνοδοιπόρων τους. Η θολοκουλτούρα καλπάζει στα ελληνικά πανεπιστήμια που δεν θυμίζουν τίποτα διαφορετικό από εβραϊκές ακαδημίες με εξειδίκευση στον ρατσισμό/αντιρατσισμό. Οι Εβραίοι υποστηρίζουν επίσημα πως 'Μόνο μέσα από τη σταθερή και επαναλαμβανόμενη σύνδεση του διωγμού και της εξόντωσης των Εβραίων με τα διαχρονικά κηρύγματα μίσους και αποκλεισμού μπορεί ο μαθητής να αντιληφθεί τα πραγματικά αποτελέσματα της μισαλλοδοξίας και της μη ανεκτικότητας στις σύγχρονες κοινωνίες. Κάθε πρόταση διδασκαλίας θα πρέπει αφενός να συναρτά τη συγκινησιακή φόρτιση με την ιστορική κατανόηση και την αντίληψη του ιστορικού βάθους των γεγονότων, αφετέρου να μπορεί να μεταφέρει τον μαθητή από το τότε στο τώρα και από το ειδικό στο γενικό. Αν δεχτούμε λοιπόν ότι η διδασκαλία του Ολοκαυτώματος αποτελεί τμήμα της ευρύτερης παιδείας μας γιατί επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο και τις αξίες που μεταδίδουμε στις επόμενες γενιές και ότι δεν συνδέεται αποκλειστικά με το μάθημα της Ιστορίας, μυθιστορήματα όπως το Μια μπαλάντα για τη Ρεβέκκα δίνουν την ευκαιρία στους εκπαιδευτικούς να αναφερθούν σε ηθικά, ιδεολογικά και πολιτικά διλήμματαπου ανακύπτουν καθημερινά και να αποτελέσει προέκταση της επικαιρότητας και αντίβαρο στον ρατσισμό, την ξενοφοβία και την επιθετικότητα προς τις μειονότητες'.




Η εν λόγω ημερίδα χωρίστηκε σε 3 υποενότητες στην ανάπτυξη της θεματικής της: α) Γιατί πρέπει να διδάξω το Ολοκαύτωμα; β) Τι πρέπει να διδάξω σχετικά με το Ολοκαύτωμα; γ) Πώς πρέπει να το διδάξω; Η ημερίδα απευθυνόταν σ' εν ενεργεία εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, και σ' όσους διατηρούν ανησυχίες γύρω απ' το συγκεκριμένο θέμα. Ενδιαφέρον έχει να δούμε το ποιόν όσων συμμετείχαν στην εν λόγω εβραϊκή σύναξη. Μεταξύ των εισηγητών ήταν η Μαρία Ρεπούση, η γνωστή και μη εξαιρετέα καριόλα που δηλώνει Καθηγήτρια Ιστορίας κι Ιστορικής Εκπαίδευσης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και βουλευτής Α΄ Πειραιά της ΔΗΜΑΡ (ή ΡΗΜΑΔ), η Ευαγγελία Κουνέλη, Διδάκτωρ Διδακτικής της Ιστορίας-Σχολική Σύμβουλος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, η οποία σπούδασε στη 'Ράλλειο Παιδαγωγική Ακαδημία Πειραιά' και μετεκπαιδεύτηκε στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου Αθηνών, όπως και η αντιφασίστρια Βασιλική Σακκά, Σχολική Σύμβουλος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κι ο αγαπημένος του ιδρύματος 'Μιχάλης Κακογιάννης', Βασίλης Λουλές, σκηνοθέτης ταινιών μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ. Η συγγραφέας και κριτικός παιδικής λογοτεχνίας Μαρίζα Ντεκάστρο παρενέβη στην συζήτηση. Οι Εβραίοι, ως έμποροι των εθνών που είναι, δεν θα μπορούσαν να παραλείψουν την εξοικονόμηση χρημάτων από την συζήτηση στην παρασυναγωγή 'Μεταίχμιο'. Για τον σκοπό αυτό επέβαλαν στους συμμετέχοντες στην εβραϊκή κατήχηση, αντί εισιτηρίου-την αγορά του βιβλίου 'Μία μπαλάντα για τη Ρεβέκκα' (λιανική τιμή: 9,90 €). Μία μαθήτρια Γ' Τάξης Γυμνασίου έγραψε κάπου: 'Συνήθως το μάθημα της ιστορίας στο σχολείο δεν είναι ιδιαίτερα συμπαθητικό. Όμως διαβάζοντας την 'Μπαλάντα για τη Ρεβέκκα' απόκτησα μ' ευχάριστο τρόπο γνώσεις για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μου δόθηκαν ερεθίσματα ν' αναζητήσω πληροφορίες για τις διώξεις των Εβραίων από τους Ναζί και το Ολοκαύτωμα. Αντιλαμβάνεστε πως με τον ύπουλο αυτό τρόπο, του να κάνεις κάτι 'δυσάρεστο' και κάτι άλλο 'ευχάριστο' στη θέση του 'δυσάρεστου', εξυπηρετεί ένα σκοπό που θα ζήλευε ο καθένας. Η ιστορία κατέστη κάτι το βαρετό (όντας παραποιημένη) και η φανταστική ιστορία της Ρεβέκκα φαντάζει κατά πολύ πιο 'ενδιαφέρουσα', καθότι αφηρημένη και ανεδαφική.




Αλλά αυτά είναι 'ψιλά γράμματα' σε μία Ελλάδα όπου ο καθείς διαπιστώνει πως ο Μάκης Μπατής, είναι εκπρόσωπος της 'Ένωσης Σιωνιστών Ελλάδος'. Η ύπαρξη αυτού και της Ένωσης-φάντασμα αποδεικνύει πως ο Σιωνισμός δεν είναι αόρατο παράγωγο συνωμοσιολόγων, τουναντίον αποτελεί ασπίδα του κράτους του Ισραήλ. Σιωνισμός χωρίς τον Εβραίο δεν νοείται ως τέτοιος. Ο Αιώνιος Εβραίος είναι η δυστυχία των εθνών! Οι αφελείς νεοέλληνες ας αφήσουν ανενόχλητο τον Μάκη Μπατή να εορτάσει το Γιομ Κιπούρ με τους ομόθρησκους.   

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Αφιερωμένο σε όλες τις αντιφασιστικές αδερφές,Ανένταχτοι Μαιάνδριοι Εθνικιστές / Ζήτω η Νίκη


ΑΔΕΛΦΙΑ ΖΕΙΤΕ, ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ!





Τις τελευταίες εβδομάδες τα αντιφασιστικά σκουπίδια επιδόθηκαν σε προκλητικές εμπρηστικές κι άλλες εκφοβιστικές ενέργειες κατά περιουσιών μελών του εθνικιστικού κινήματος. Συνεπείς σ' όσα προτάσσουμε μέσα απ' τον αγώνα μας, δώσαμε μία πρώτη προειδοποίηση στα αντιφασιστικά σκουπίδια στην περίπτωση που συνεχίσουν το παρακρατικό έργο τους.


Σ' ένδειξη αλληλεγγύης στους διωκόμενους εθνικιστές παραδώσαμε στις φλόγες την μοτοσυκλέτα δραστήριου 'αντιεξουσιαστή' σε κάποια περιοχή της Αττικής. Δεν θα δημοσιεύσουμε τα στοιχεία του δίποδου με χαρακτηριστικά ανθρώπου και την περιοχή όπου έλαβε χώρα η ενέργεια για λόγους τακτικής. Ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς. Αν τα δειλά αυτά καθίκια επιμείνουν ν' ακουμπήσουν έστω κι έναν συναγωνιστή μας, στο εξής οι επιθέσεις κατά προσώπων θα γίνουν ο κανόνας. Πρώτη και τελευταία προειδοποίηση...

Η ενέργεια αφιερώνεται στην μνήμη του Γιώργου και του Μάνου. Όποιος δεν αγωνίζεται μέχρι θανάτου, μοιραία πεθαίνει. 


ΥΓ: Όποιος παίζει απερίσκεπτος με τη φωτιά θα την γευτεί πρώτος...


ΖΗΤΩ Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ!